Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na ich używanie.
Kościół w Kampinosie

Parafia Kampinos

Serdecznie zapraszamy wszystkich do aktywnego korzystania z naszego mini portalu poświęconego parafii w Kampinosie. Znajdują sie tu wszelkie aktualności i informacje.


Msze Św.

  • pn., wt., czw., pt., sob. 8:00
  • środa, I piątek miesiąca 17:00
  • niedziela 08:00, 10:00, 12:00
  • dni powszednie miesiące:
    maj, czerwiec, październik 17:00

Aktualności

Plebania

Zapraszam wszystkich w:

  • poniedziałki: 18:00-19:00
  • środy: 18:00-19:00
  • piątki: 18:00-19:00
  • W niedziele i święta kancelaria nieczynna.

Historia kościoła i parafii Kampinos

Pierwsze wzmianki o Kampinosie pochodzą z 1377 roku, kiedy to miejscowość ta nosiła nazwę Białe Miasto. Początki kościoła w Kampinosie są bliżej nieznane. Prawdopodobnie założyli go królowie polscy, którzy byli jego kolatorami. Za początek parafii należy więc uznać rok 1377. Kilka lat później wydzielono z niej parafie Zawady i Pawłowice. Do 1975 roku parafia obejmowała 17 miejscowości tj.:

  • Bieliny
  • Budy Nowe
  • Cisowe
  • Dąbrowę Nową
  • Dąbrowę Starą
  • Dąbrówkę
  • Górki
  • Granicę
  • Józefów
  • Kampinos
  • Komorów
  • Korfowe
  • Koszówkę
  • Narty
  • Wiejcę
  • Zamość
  • Zamczysko

Po wydzieleniu parafii Górki w 1975 roku pozostawało tylko 10 wiosek, w tym 6 prawie wysiedlonych. Obecny kościół p.w. Wniebowzięcia N.M.P w stylu polskiego baroku w latach 1773-1782 z sosny w czasie poręby starodrzewu. Budowę rozpoczęto z inicjatywy ks. Forszeta, a ukończono staraniem ks. J. Żegockiego. Konsekracji kościoła dokonał ks. Bp Antoni Pobóg Malinowski 15.07.1791 roku. Wystrój świątyni jest dziełem ks. S. Smoleńskiego [1865-1871]. Podmurowano kościół w 1929 roku. Oszalowanie zewnętrzne wykonano w roku 1935. W 1935 pokryto kościół blachą miedzianą. Dzwonnicę parafialną wzniesiono przed I wojną światową. W czasie II wojny światowej okupanci niemieccy skonfiskowali dzwony . Nowy dzwon sprowadzono w 1945 roku, a dwa kolejne w 1969. Nową dzwonnicę wybudowano w roku 1988. Z lasami puszczy i samej parafii Kampinos związanych jest wiele wydarzeń historycznych. Wiele tu mogił żołnierskich i cmentarzy wojennych. Puszcza Kampinoska związana była z walkami w czasie Insurekcji Kościuszkowskiej w 1794 roku. We wsi Kampinos 29 września 1794 roku odbył się zjazd obywateli ziemi sochaczewskiej , na którym podpisano akt przystąpienia tutejszej ludności do Insurekcji. Skrajem puszczy przez miejscowość Narty wiódł także szlak Napoleona , który prowadził swoje wojska na Rosję w 1812 roku. W puszczy znaleźli również schronienie uczestnicy Powstania Styczniowego w 1863 roku. 14 kwietnia 1863 roku w puszczy rozegrała się decydująca bitwa. 30 powstańców wraz ze swoim dowódcą Walerym Remiszewskim poległo w walce a rannych powieszono. W kampinoskim kościele przechowywano ornaty uszyte z powstańczych płaszczy. Przed kościołem znajduje się figurka Matki Bożej z dzieciątkiem , z 1865 roku, ufundowana przez parafian jako wotum wdzięczności dla bohaterów Powstania Styczniowego . Na cmentarzu parafialnym znajduje się wspólna mogiła powstańców z 1863 roku. II wojna światowa. Żołnierze armii Poznań, Pomorze wycofują się po dramatycznej walce nad Bzurą we wrześniu 1939 roku, udając się w kierunku stolicy. Znalazły schronienie w puszczy przed niemieckimi nalotami. W latach 1942-1944 na terenie puszczy działały oddziały partyzanckie AK. Na terenie puszczy ukształtowało się ugrupowanie sił Armii Krajowej Kampinos które brało udział w wielu potyczkach z hitlerowcami. W czasie Powstania Warszawskiego w 1944 roku, 3.5 tysiąca żołnierzy AK grupy Kampinos wspomagało stolicę, walcząc w okolicach Dworca Gdańskiego i na lotnisku bielańskim. Oddziały partyzanckie siały zamęt na tyłach wojsk hitlerowskich. Wobec przewagi wroga, dowództwo Kampinos postanowiło wycofać się w kierunku Gór Świętokrzyskich. Podczas ewakuacji pod Jaktorowem partyzanci ponieśli dotkliwą porażkę i zostali rozbici. Świadkiem tych wydarzeń był Kampinos wraz ze swoim kościołem parafialnym.